Askalân Muharebesi

Arka plan

Kudüs'ün kaybı üzerine Fâtımî veziri el-Efdal Şehinşah büyük bir ordu toplayarak Filistin kıyısındaki Askalân'a geldi. Ordu Sudanlı piyade, Arap ve Berberi süvari ile Mısır birliklerinden oluşuyordu ve sayıca Haçlılardan çok üstündü. Askalân, Fâtımîlerin Filistin'deki en güçlü liman kalesiydi ve Mısır'dan gelecek takviyeler için ana üs işlevi görüyordu.

Olayların seyri

Godefroy, Raymond, Normandiyalı Robert, Flandreli Robert ve Tankred orduyla birlikte 10 Ağustos'ta Kudüs'ten çıktı; Patrik Arnoul, Kudüs'te bulunan Hakiki Haç parçasını orduyla taşıdı. Yolda ele geçirilen sürüler ve esirlerden Fâtımî ordusunun yeri ve hazırlıksızlığı öğrenildi.

12 Ağustos sabahı Haçlılar, ordugâhı henüz savaş düzenine girmemiş Fâtımî ordusuna saldırdı. Kısa süren çarpışmada Fâtımî saflarına panik yayıldı; askerlerin bir kısmı şehre kaçmaya çalışırken kapılarda ezildi, bir kısmı denize ya da çevredeki bahçelere sığındı. El-Efdal gemiyle Mısır'a döndü.

Sonuçlar ve önemi

Haçlılar Fâtımî ordugâhını, sancakları ve büyük miktarda ganimeti ele geçirdi; vezirin kılıcı ve sancağı Kutsal Kabir Kilisesi'ne adandı. Zafer, Kudüs'teki küçük Latin yönetimini ilk ve en büyük tehditten kurtardı.

Ancak Askalân şehri teslim olmadı. Kaynaklara göre şehir halkı teslimi Raymond'a önermeye hazırken Godefroy'un şehri doğrudan kendi yönetimine istemesi anlaşmazlık doğurdu ve fırsat kaçtı. Askalân, Kudüs Krallığı'na yönelik Fâtımî akınlarının üssü olarak 1153'e kadar Mısır'ın elinde kaldı.

Kaynaklar ve tartışmalı noktalar

Gesta Francorum, Raymond d'Aguilers ve Fulcherius Carnotensis muharebeyi Birinci Haçlı Seferi'nin son zaferi olarak anlatır; ordunun büyüklüğüne dair verdikleri rakamlar abartılıdır. İbnü'l-Kalânisî ve İbnü'l-Esîr yenilgiyi kısa notlarla verir. Askalân'ın neden alınamadığı konusunda Latin kaynaklar liderler arasındaki çekişmeyi öne çıkarır; bu anlatı Godefroy ile Raymond arasındaki rekabetin propagandasını da yansıtır.