1096 sonu–Mayıs 1097 · Konstantinopolis
Prenslerin orduları Konstantinopolis'te toplandı
1096 sonbaharından 1097 baharına kadar Haçlı prenslerinin orduları farklı yollardan Konstantinopolis'e ulaştı. I. Aleksios, liderlerden eski Bizans topraklarını geri vereceklerine dair yemin aldı; bu yemin özellikle Antakya meselesinde kalıcı bir anlaşmazlığa dönüştü.
ARAŞTIRMA DOSYASI
Olayın tarihsel çözümlemesi
Arka plan
Clermont'tan sonra örgütlenen aristokrat ordular tek bir komuta altında değildi. Godefroy de Bouillon Lorraine'den Macaristan üzerinden, Raymond de Saint-Gilles Provence'tan Dalmaçya üzerinden, Bohemund ve Tankred Güney İtalya'dan Adriyatik'i geçerek, Hugues de Vermandois, Normandiya dükü Robert, Flandre kontu Robert ve Blois kontu Étienne ise İtalya ve Adriyatik yoluyla ilerledi. Hepsinin buluşma noktası Konstantinopolis'ti.
Olayların seyri
İlk gelen Hugues, Kasım 1096'da Bizans'a bağlılık yemini etti. Godefroy 23 Aralık'ta başkente vardı; yemin konusunda direnmesi Nisan 1097 başında Bizans birlikleriyle çatışmaya varınca boyun eğdi ve ordusu Anadolu yakasına geçirildi. Nisan'da gelen Bohemund, eski Bizans düşmanı olmasına rağmen yemini hızla kabul etti ve imparatordan Doğu'da bir görev bekledi.
Raymond tam bir vasallık yemini etmeyi reddetti; sonunda imparatorun canına ve onuruna saygı göstereceğine dair daha sınırlı bir yemin verdi. Tankred yeminden kaçınmak için Boğaz'ı erken geçti. Aleksios liderlere zengin hediyeler verdi, erzak ve Bizans kılavuzları sağladı.
Sonuçlar ve önemi
Yeminler, Haçlıların ele geçirecekleri eski Bizans şehirlerini imparatora teslim etmeleri ilkesine dayanıyordu. İznik'in 1097'de Bizans'a bırakılması bu ilkeye uygundu. Ancak Antakya 1098'de alındığında Bohemund şehri kendi elinde tuttu; Haçlılar ise Aleksios'un kuşatma sırasında yardıma gelmediğini ileri sürerek yükümlülüğün düştüğünü savundu. Bu anlaşmazlık 1108 Devol Antlaşması'na kadar Bizans–Antakya ilişkilerini belirledi.
Kaynaklar ve tartışmalı noktalar
Anna Komnene'nin Alexias'ı, özellikle Bohemund ve Godefroy hakkında canlı portreler içerir, ama olaylardan yaklaşık kırk yıl sonra yazılmıştır. Gesta Francorum ve Raymond d'Aguilers ise yeminleri Latin liderlerinin bakışından aktarır. Yeminin hukukî niteliği, yani Batılı vasallık bağı mı yoksa Bizans tarzı bir sözleşme mi olduğu tarihçiler arasında tartışılmaktadır.
Bu dosyadaki tarih, yer ve sayılar başlıca anlatı kaynakları ile modern araştırmalar karşılaştırılarak verilmiştir. Kaynaklar arasında ayrışan bilgiler metinde ayrıca belirtilmiştir; tez veya yayın için ilgili neşir ve sayfa numarasına başvurulmalıdır.