II. Lateran Konsili

Arka plan

1130'da iki ayrı papa seçilmişti: II. Innocentius ve II. Anakletus. Bernard de Clairvaux'nun desteğiyle Innocentius Batı'nın çoğunda tanındı, ancak Roma ve Sicilya Anakletus'u destekledi. Anakletus'un 1138'deki ölümüyle ayrılık sona erdi ve Innocentius kilise birliğini teyit etmek için Roma'da büyük bir konsil topladı.

Konsil ve kararlar

Konsil, Anakletus'un atadığı din adamlarının görevlerini geçersiz saydı ve Sicilya kralı II. Roger'i aforoz etti. Kabul edilen otuz kanonda simoni, rahip evlilikleri ve ruhban kıyafeti gibi disiplin konuları düzenlendi.

Kanonlar arasında Tanrı Ateşkesi'nin korunması, kilise mallarına saldıranların cezalandırılması ve Hristiyanlara karşı ok ve arbalet kullanılmasının yasaklanması da yer alır. Bu yasak, Hristiyan olmayanlara karşı savaşı dolaylı olarak meşru alanın dışında bırakıyordu.

Sonuçlar ve önemi

II. Lateran Konsili Haçlılara özgü bir program üretmedi. Önemi, papalığın ayrılıktan güçlenmiş olarak çıkmasında ve sonraki yıllarda İkinci Haçlı Seferi'ni ilan edecek kilise kurumlarının birlik içinde hareket edebilmesinde yatar. Aynı yıl yayımlanan Omne datum optimum fermanıyla Tapınak Şövalyeleri'nin papalığa doğrudan bağlanması da bu dönemin kurumsal düzenlemeleri arasındadır.

Kaynaklar ve tartışmalı noktalar

Konsilin kanonları Tanner'ın derlemesinde yayımlanmıştır; konsil oturumlarına dair çağdaş anlatılar sınırlıdır. Arbalet yasağının uygulanıp uygulanmadığı ve savaş hukukuna etkisi, ortaçağ tarihçileri arasında tartışılan bir konudur.