Troyes Konsili ve Tapınak Şövalyeleri

Arka plan

Hugues de Payens ve birkaç şövalye, 1119–1120 civarında Kudüs'te hacıların yollarda korunması için bir kardeşlik kurdu. II. Baudouin onlara Tapınak Tepesi'ndeki Mescid-i Aksâ'nın bir bölümünü verdi; Latinler bu yapıyı Süleyman Tapınağı olarak anıyordu ve kardeşlik adını buradan aldı. On yıl boyunca küçük kalan topluluk, tanınma ve yeni üye için Batı'ya yöneldi.

Konsil ve kural

Konsil papalık legatı Albano kardinali Matthaeus başkanlığında Champagne bölgesindeki Troyes'da toplandı; katılımcılar arasında birçok Cisterciensis başrahibi ve Bernard de Clairvaux vardı. Hugues kardeşliğin yaşayışını anlattı ve toplantı bir kural metni hazırladı.

Latin Kural, kardeşlerin yoksulluk, itaat ve iffet yemini etmesini, ortak yemek ve ibadet düzenine uymasını, sade giyinmesini ve avlanma gibi aristokrat eğlencelerden uzak durmasını öngörür. Askerî hizmet, manastır disiplini içinde bir dinî görev olarak tanımlandı.

Sonuçlar ve önemi

Konsilden sonra Hugues Fransa, İngiltere ve İspanya'da üye ve bağış topladı. Bernard'ın 1130'larda yazdığı Yeni Şövalyeliğe Övgü adlı eseri tarikatın ideolojik savunmasını yaptı. 1139'da Papa II. Innocentius'un Omne datum optimum fermanı tarikatı doğrudan papalığa bağladı.

Tapınakçılar, Hospitalierler ve sonra Töton Şövalyeleri ile birlikte Latin Doğu'nun kale savunmasının ve sürekli ordusunun belkemiği oldu.

Kaynaklar ve tartışmalı noktalar

Konsilin tarihi bazı nüshalarda 1128 olarak geçer; tarihçilerin çoğu, takvim farkı nedeniyle 13 Ocak 1129'u kabul eder. Latin Kural'ın sonradan eklemeler aldığı ve Fransızca çevirisinin bazı farklılıklar içerdiği bilinir. Tarikatın kuruluş tarihi ve ilk yıllardaki üye sayısı da tartışmalıdır.