27 Mart 1188 · Mainz
Mainz Kurultayı ve Üçüncü Sefer yemini
27 Mart 1188'de Mainz'da toplanan ve “İsa'nın Meclisi” (Curia Christi) olarak anılan imparatorluk meclisinde Friedrich Barbarossa, oğlu Friedrich ve çok sayıda Alman soylusu haç aldı. Meclis, Alman ordusunun Macaristan ve Bizans üzerinden kara yoluyla ilerlemesine ve katılım için maddî yeterlilik şartına karar verdi.

ARAŞTIRMA DOSYASI
Olayın tarihsel çözümlemesi
Arka plan
Audita tremendi fermanından sonra papalık legatı Albano kardinali Henricus ve Würzburg piskoposu Gottfried, Almanya'da sefer vaazları verdi. Barbarossa, 1147'de amcası III. Konrad ile birlikte İkinci Haçlı Seferi'ne katılmıştı ve imparatorluğun Doğu'daki rolünü önemsiyordu. İmparatorluktaki iç çekişmeler ise seferin önünde bir engeldi.
Meclis
Meclis, Paskalya öncesindeki Laetare Pazarı'nda Mainz'da toplandı. Barbarossa, sembolik olarak başkanlığı İsa'ya bıraktığı bu toplantıda haçı kabul etti; oğlu Svabya dükü Friedrich ve birçok piskopos ile soylu da onu izledi.
Önceki seferlerde yaşanan sefalet ve düzensizliği önlemek için yalnızca iki yıllık masraflarını karşılayabilecek, belirli bir miktar gümüşe sahip olanların orduya katılabileceği kararlaştırıldı. Hareket tarihi 1189 baharı olarak belirlendi ve Bizans, Macaristan ve Anadolu Selçuklu sultanlığına elçiler gönderildi.
Sonuçlar ve önemi
Mainz meclisi, Üçüncü Haçlı Seferi'nin en iyi örgütlenmiş ordularından birinin hazırlanmasını sağladı. Ordu Mayıs 1189'da Regensburg'dan yola çıktı. Maddî yeterlilik şartı, Haçlı ordularının profesyonelleşme yönündeki değişiminin bir göstergesi olarak değerlendirilir.
Barbarossa'nın Selâhaddin'e gönderdiği ve Kudüs'ün iadesini talep eden mektup da bu dönemde yazılmıştır; mektubun sahiciliği tartışmalıdır.
Kaynaklar ve tartışmalı noktalar
Meclise dair başlıca bilgiler, Historia de expeditione Friderici imperatoris adlı eserde ve Alman yıllıklarında yer alır. Katılım için belirlenen gümüş miktarı (üç mark civarında) ve ordunun büyüklüğü kaynaklarda farklı verilir.
Bu dosyadaki tarih, yer ve sayılar başlıca anlatı kaynakları ile modern araştırmalar karşılaştırılarak verilmiştir. Kaynaklar arasında ayrışan bilgiler metinde ayrıca belirtilmiştir; tez veya yayın için ilgili neşir ve sayfa numarasına başvurulmalıdır.