1198–1199 · Akka
Töton Şövalyeleri askerî tarikata dönüştü
1190'da Akkâ kuşatmasında Alman hacılar için kurulan hastane kardeşliği, Mart 1198'de Akkâ'da yapılan bir törenle askerî bir tarikata dönüştürüldü. Papa III. Innocentius'un 1199'daki onayıyla Töton Şövalyeleri, Tapınakçılar ve Hospitalierler gibi kalıcı bir askerî-dinî örgüt oldu.
ARAŞTIRMA DOSYASI
Olayın tarihsel çözümlemesi
Arka plan
Akkâ kuşatması sırasında, 1190'da Lübeck ve Bremen'den gelen hacılar hasta ve yaralı Alman askerleri için bir hastane kurdu. Hastane, Svabya dükü Friedrich'in himayesine girdi ve 1191'de Papa III. Clemens tarafından onaylandı. Akkâ alındıktan sonra hastane şehirde bir binaya taşındı.
Dönüşüm
Mart 1198'de, Alman Haçlı Seferi'nin liderleri, Kudüs kralı, Tapınakçı ve Hospitalier üstatlarının katılımıyla Akkâ'daki Tapınak evinde yapılan bir toplantıda kardeşlik askerî bir tarikata dönüştürüldü. Heinrich Walpot ilk üstat olarak seçildi.
Şubat 1199'da Papa III. Innocentius, tarikatın şövalyelerinin Tapınakçıların, hasta bakımı işlerinin ise Hospitalierlerin kurallarına göre düzenlenmesini onayladı. Tarikat resmen “Kudüs'teki Almanların Aziz Meryem Hastanesi” adını taşıyordu.
Sonuçlar ve önemi
Töton Şövalyeleri, 13. yüzyılda Hermann von Salza'nın üstatlığında II. Friedrich'in desteğiyle hızla güçlendi. Levant'ta Montfort (Starkenberg) kalesini inşa etti ve Akkâ'nın savunmasında rol aldı. Ancak tarikatın asıl ağırlık merkezi, 1220'lerden itibaren Prusya ve Baltık bölgesindeki seferlere kaydı.
Tarikatın kuruluşu, Haçlı hareketinin farklı ulusal toplulukların kendi kurumlarını oluşturduğu bir aşamaya geçtiğini gösterir.
Kaynaklar ve tartışmalı noktalar
Tarikatın kuruluşunu anlatan en önemli kaynak, 13. yüzyılda yazılmış De primordiis ordinis Theutonici narratio adlı metindir; bu metin sonradan oluşmuş kuruluş geleneklerini de içerir. Papalık belgeleri ve imparatorluk diplomaları kuruluşun hukukî aşamalarını gösterir. Hastanenin kurucuları ve ilk yıllarındaki rolü konusunda bazı ayrıntılar tartışmalıdır.
Bu dosyadaki tarih, yer ve sayılar başlıca anlatı kaynakları ile modern araştırmalar karşılaştırılarak verilmiştir. Kaynaklar arasında ayrışan bilgiler metinde ayrıca belirtilmiştir; tez veya yayın için ilgili neşir ve sayfa numarasına başvurulmalıdır.